Lista pakowania i przewodnik sprzętowy dla Szlaku Salkantay

Pakowanie na tę trasę może przypominać przygotowywanie się do dwóch zupełnie różnych wyjazdów w tym samym czasie. Rankiem drugiego dnia stoisz u zamarzniętej podstawy góry Salkantay w lodowatych wiatrach, a zaledwie dwadzieścia cztery godziny później musisz odganiać uciążliwe muszki w wilgotnym, subtropikalnym lesie bambusowym. Znalezienie równowagi między mroźnymi grzbietami alpejskimi a lepką dżunglą to powód, dla którego dobór najlepszego sprzętu na szlak Salkantay do Machu Picchu wymaga bezwzględnej strategii warstwowania, a nie napchanego worka podróżnego.

Większość wędrowców popełnia błąd, pakując ciężkie ubrania bawełniane, by później obserwować, jak ich kolana cierpią podczas wyczerpującego 1800-metrowego zejścia do Chaullay. Nie potrzebujesz pięciu zmian ubrań ani ciężkich gadżetów survivalowych. Potrzebujesz lekkiego sprzętu, który wyschnie przez noc w wilgotnych andyjskich chatkach, poradzi sobie z gwałtownymi zmianami temperatury i zmieści się w twoim plecaku dziennym wraz z czterema litrami wody. Oto co powinno znaleźć się w twoim ekwipunku, przetestowane na błocie, zimnie i trudnym terenie pasma górskiego Vilcabamba.

Pogoda na szlaku i strategia pakowania

Trasa prowadzi cię od wysokich przełęczy alpejskich w dół, aż do górskiej krawędzi amazońskiej dżungli. W Soraypampa, gdzie noclegujesz na wysokości około 3900 metrów, temperatury nocą regularnie spadają do -5°C między majem a wrześniem. Trzeciego dnia, w okolicach Santa Teresy, będziesz się pocił w 24-stopniowym upale, mijając plantacje kawy i krzewy męczennicy. Jeśli przyjrzysz się profilowi wysokościowemu Przełęczy Salkantay, zrozumiesz, dlaczego pojedynczy strój nie sprawdzi się na trasie, która zaczyna się powyżej linii drzew, a kończy poniżej strefy mgieł.

Twój sprzęt dzieli się na dwie odrębne części. Jedną pakujesz do worka podróżnego, który niosą konie lub samochody agencji, a drugą nosisz przez cały dzień w plecaku dziennym. Waga worka jest ściśle limitowana. Większość solidnych agencji daje ci worek o limicie od 5 do 7 kilogramów, a to już uwzględnia śpiwór. Wszystko, co przekracza ten ciężar, zostaje w hotelu w Cusco. Jeśli nosisz swój plecak bez tragarzy lub koni, musisz być jeszcze bardziej oszczędny w oszczędzaniu wagi.

Szybko się przekonałem, że woda najszybciej niszczy plecy. Na dużych wysokościach pijesz dużo. Gdy dodasz do swojego plecaka dziennego dwa litry wody, jabłko, polar i aparat, nosisz już około 5 kilogramów na plecach. Trzymaj plecak dzienny w niewielkich rozmiarach, najlepiej między 22 a 30 litrami.

System ubioru: Sztuka przetrwania dzięki warstwowaniu

Zostaw ciężkie bawełniane bluzy w domu. Bawełna zatrzymuje pot, nie wysycha w mroźnym górskim powietrzu i zamienia się w zimną, mokrą gąbkę, która odbiera ciepło ciała. Wełna merino lub syntetyczny poliester to złota zasada dla każdego elementu ubioru, który styka się z twoją skórą. Potrzebujesz trzech wyraźnych warstw: oddychającej warstwy bazowej, izolującej warstwy środkowej i ochronnej warstwy zewnętrznej.

Na przełęczy prawdopodobnie założysz wszystkie trzy naraz. Gdy zejdziesz poniżej linii drzew, wystarczy ci cienka, długa koszula przeciwsłoneczna i lekkie spodnie trekkingowe. Posiadanie ubrań, które natychmiast dostosowują się do zmieniających warunków bez potrzeby całkowitej zmiany garderoby za głazem, oszczędza czas i chroni przed przeziębieniem podczas postojów.

• Ciepłe warstwy bazowe: Dwie średnio grube koszulki i jedna para legginsów, najlepiej z 200-gramowej wełny merino, na mroźne noce i wczesne poranne ataki na przełęcz.
• Koszule trekkingowe: Dwie lekkie, syntetyczne koszule z długim rękawem z filtrem UV, aby chronić się przed promieniowaniem ultrafioletowym na dużych wysokościach.
• Puchowa kurtka izolacyjna: Pakowalna kurtka puchowa z komfortową temperaturą do około -5°C, która zajmuje niewiele miejsca i mieści się w worku o pojemności 1 litra.
• Wodoszczelna kurtka zewnętrzna: Oddychająca kurtka przeciwdeszczowa z podpachami i minimalnym współczynnikiem hydrostatycznym 10 000 mm, ponieważ andyjskie burze nadchodzą szybko.
• Spodnie trekkingowe: Dwie pary szybkoschnących spodni nylonowych, najlepiej z tkaniny ripstop. Odpinane spodnie z możliwością konwersji mogą wyglądać niezgrabnie, ale sprawdzają się trzeciego dnia.
• Rękawiczki i czapka: Jedna wiatroszczelna czapka z polaru i para wodoodpornych rękawiczek z ociepleniem polarowym na mroźne górskie poranki.

Obuwie, skarpety i pielęgnacja stóp podczas Wielkiego Zejścia

Twoje buty decydują o powodzeniu tego szlaku. Dyskusja między wysokimi butami trekkingowymi a lekkimi butami do biegania po szlakach trwa wśród wędrowców bez końca, ale teren sam rozstrzyga ten spór. Pierwsze dwa dni to luźny łupkowy gruz, strome żwiry i błoto. Trzeciego i czwartego dnia czekają śliskie kamienie granitowe i szutrowe ścieżki. Jeśli masz słabe kostki lub nosisz ciężki plecak, dobrze dopasowany but trekkingowy z solidnym kołnierzem kostki zapobiegnie skręceniu stawu podczas zejścia z wysokości 4630 metrów do Wayracmachay.

Buty do biegania po szlakach sprawdzają się dobrze, jeśli jesteś do nich przyzwyczajony i nosisz lekki plecak. Szybciej schną po brodzeniu w strumieniach, co jest ogromną zaletą, gdy popołudniowe ulewy zaskakują cię na szlaku. Niezależnie od wyboru, nie przyjeżdżaj w zupełnie nowych butach prosto z pudełka. Przemierz co najmniej 40 kilometrów w nich w domu, po wzgórzach, zanim wsiądziesz do samolotu do Peru. Pęcherze pierwszego dnia sprawią, że pozostałe 60 kilometrów będą przypominały chodzenie po rozżarzonych węglach.

Skarpety są prawie równie ważne jak obuwie. Zabierz cztery pary wygodnych skarpet z wełny merino. Wełna reguluje temperaturę stóp, amortyzuje wstrząsy i naturalnie zwalcza nieprzyjemne zapachy przez wiele dni. Połącz je z małym zwitkiem plastrów moleskin lub leukotape, które nakleisz na miejsca narażone na otarcia, zanim pojawią się pęcherze. Gdy twoje pięty zaczną boleć podczas podejścia, natychmiast zatrzymaj się i zaklej je. Czekanie do obozu to błąd debiutanta, który może zrujnować cały tydzień.

Systemy snu i sprzęt do noszenia

Jeśli źle sypiasz w zimnie, noce na szlaku Salkantay mogą być brutalne. Nawet w luksusowych kopułach glampingowych lub prostych drewnianych schroniskach izolacja od podłoża jest słaba. Potrzebujesz śpiwora z komfortową temperaturą od -5°C do 0°C. Pamiętaj, że rating „limit” dotyczy przetrwania, a nie komfortowego snu, dlatego dokładnie sprawdź metrykę komfortu wydrukowaną na metce. W Cusco możesz łatwo wypożyczyć niezawodne puchowe śpiwory za około 6 dolarów dziennie, jeśli nie chcesz latać międzynarodowo z masywnym, czterosezonowym śpiworem typu mummy.

Kije trekkingowe nie są luksusem na tej trasie. Zejście z przełęczy jest notorycznie okrutne dla ścięgien rzepki, spadając o ponad 1600 metrów pionowo w ciągu jednego popołudnia. Solidna para aluminiowych lub węglowych kijków z niezawodnymi blokadami zajmuje około 20 procent obciążenia z twoich kolan. Zabierz gumowe końcówki na ostatni dzień, gdy będziesz szedł po żwirowych torach w kierunku Aguas Calientes.

Elektronika, kosmetyki i realia szlaku

Punkty ładowania są rzadkością do trzeciego dnia, a niektóre obozowiska pobierają 10 lub 15 soli za podłączenie telefonu do podejrzanej listwy zasilającej za namiotem kuchennym. Mroźne powietrze na dużych wysokościach rozładowuje baterie litowo-jonowe dwukrotnie szybciej niż normalnie. Trzymaj baterie telefonu i aparatu głęboko w śpiworze, blisko klatki piersiowej, w nocy. Niezawodny powerbank o pojemności 10 000 do 20 000 mAh utrzyma twoje urządzenia przy życiu przez cały szlak.

Jeśli chodzi o higienę, wilgotne chusteczki będą twoim prysznicem przez co najmniej dwie noce. Nawet gdy odległe obozowiska oferują „gorące” prysznice, palniki gazowe często nie działają lub brakuje im gazu, pozostawiając cię drżącego w nieogrzewanej betonowej kabinie. Zabierz mały, szybkoschnący ręcznik mikrofibrowy, biodegradowalny mydło obozowe i pół rolki papieru toaletowego, który przechowasz w szczelnym woreczku strunowym. Przy szlakowych toaletach nigdy nie ma papieru.

• Repelent z wysoką zawartością DEET: Niezbędny od trzeciego dnia. Muszki w okolicach Santa Teresy i torów Hydroelektrowni całkowicie ignorują łagodne spraye roślinne.
• Krem z filtrem przeciwsłonecznym o szerokim spektrum: Factor 50 lub wyższy, nakładany na uszy, szyję i dłonie co dwie godziny w rzadkim andyjskim powietrzu.
• Leki na wysokość: Acetazolamid (Diamox) lub naturalne torebki z liści koki, wraz z ibuprofenem na bóle głowy spowodowane wysokością.
• Tabletki do oczyszczania wody: Bezpieczna rezerwa na wypadek, gdy nie znajdziesz przegotowanej wody w małych gospodarstwach wzdłuż szlaku.
• Gotówka w małych nominałach peruwiańskich: Około 300 do 400 soli w banknotach 10 i 20, na przekąski, opłaty za toalety i awaryjny transport.

Najczęściej zadawane pytania o najlepszy sprzęt na szlak Salkantay do Machu Picchu

Zanim zapakujesz plecak

Trzy dni przed wyjazdem zrób próbne pakowanie na podłodze w salonie. Załóż spakowany plecak, przejdź się pięć razy w górę i w dół schodów i wyjmij to, co wiesz, że tak naprawdę nie jest ci potrzebne. Góry mają sposób na obnażanie pretensjonalności. Gdy dotrzesz do wysokiej przełęczy pod białym, poszarpany szczytem Salkantay, nie będziesz się przejmował świeżą koszulką na kolację, ale będziesz nieskończenie wdzięczny za suche wełniane skarpety, wiatroszczelną kurtkę i solidne kije trekkingowe, które oszczędzą twoje kolana na skalistej ścieżce przed tobą.

Czytaj więcej o salkantay trek to machu picchu.